Toe aan de drie R’s!!!

De tijd vliegt voorbij en ik val van het één in het ander. Naast al het geregel voor onze oom, wat toch meer tijd in beslag neemt dan dat ik zelf zou willen ben ik ook weer heerlijk aan het dokteren.

Twee weken geleden begon het gedonder, eerst een dag hoofdpijn, daarna een dag keelpijn en toen pats boem mijn oor. Ik heb er al een trommelvliesbuisje in, maar het lijkt wel verstopt. Zoveel druk op mijn oor, een dof geluid, continu gesuis en gepiep. Ik besluit de KNO arts te bellen voor overleg.

Ze bellen me morgen terug, dus maar even afwachten. De volgende dag bel ik nog een keer of het wel goed gaat, “ja, u word voor half 6 terug gebeld”. Maar als het half 8 is geloof ik niet meer dat er gebeld gaat worden. De dag erna krijg ik ook nog eens enorme pijn erbij, het huilen staat me nader dan het lachen.

Dave heeft besloten dat we toch maar de HAP bellen voor verwijzing naar de SPOED, aangezien een normale huisarts niets met een oor met buisje mag doen. De procedure is dat de arts me eerst moet zien voor ik naar de SPOED mag, wat een gezever toch, het is mooi weer en ik wil echt niet naar het ziekenhuis om daar mijn tijd te verdoen.
017-KNO-oordruppel.jpg
Gelukkig tref ik er een hele aardige arts in opleiding met haar begeleider, ze kijken in mijn oren, zien niets geks, maar zien ook dat ik me alles behalve gelukkig en prettig voel hierbij. Ze gaan overleggen met de dienstdoende KNO-arts. De KNO arts verteld dat ze nog maar een aantal onderzoeken moeten doen en druppels moeten voorschrijven. Zo gezegd, zo gedaan ga ik weer met oordruppels naar huis. Het voelt niet als een oorontsteking en heb er geen goed gevoel bij. Toch begin ik maar en ik zie wel hoe ik het weekend door kom.

Die maandag bel ik de KNO-arts, mijn eigen arts is inmiddels met vakantie. De assistente wil toch een afspraak met spoed maken en de volgende dag mag ik naar een andere KNO-arts. Ze doet tig onderzoeken en besluit met spoed ook nog even een gehoortest af te nemen. Daarna zie ik haar weer, het is niet goed, ik heb plotselinge doofheid en echt geen oorontsteking. Ik moet meteen stoppen met de oordruppels en beginnen met prednison, 50 mg per dag.

Ook dat nog, van 30 mg op een dag word ik al zo ziek, nu ga ik naar 50 mg… Het is zeer waarschijnlijk een virus in het slakkenhuis van mijn oor. Nadat de visite weg is begin ik met de prednison. De dag erna voel ik me ziek en beroerd, eten en drinken gaat steeds slechter en ik lig alleen nog maar op de bank. Iedereen in mijn omgeving springt bij zodat Dave zo veel mogelijk kan werken en Damaris toch uitgelaten wordt. En ik een beetje in de gaten gehouden word, want Marleen + Prednison = Gevaarlijke of gekke situaties.
017-KNO-prednison.jpg
Die donderdag gaat het helemaal mis, ik ben hondsberoerd, alles komt eruit… één slokje water erin gaat er nog sneller weer uit met een hoop maagsappen… crackertjes, beschuitjes, pillen, niets houd ik erin. Om 10 uur is de maat vol en bel ik maar weer de KNO op, er wordt meteen een spoed overleg gedaan, want met een temperatuur van ruim 35 graden wil je niet niet drinken… De assistente wil voor het overleg nog het één en ander weten en vraagt nog wanneer ik voor het laatst heb gedronken, ik vertel dat het de avond ervoor is rond een uur of 5… of ik nog geplast heb, euh… nee niet echt… ik mag niet meer proberen te eten en mijn medicijnen in te nemen tot ik de arts heb gesproken. Ik moet me even rustig houden en vooral proberen vocht binnen te krijgen…

Rond half 12 lukt het na de zoveelste poging om een slokje water binnen te houden, en daarna zelfs iets meer dan een slokje. Dan belt de KNO-arts op, ik moet stoppen met de prednison. In overleg met de longarts mag ik geen tabletten meer slikken, ook de montelukast niet. Voor 5 uur ’s middags moet ik anderhalve liter water op hebben en niet meer overgeven. Lukt één van beiden niet moet ik haar weer bellen en wil ze me gaan opnemen. Ook mag ik geen lichamelijke inspanning verrichten van haar, alsof ik daar zin in heb, ik voel me brak en zwak, ik houd me wel gedeisd. En dat gebeurt niet snel met dit bezige bijtje, hoe rot ik me ook voel, ik ben altijd wel ergens mee bezig.

Nog nooit was ik zo gemotiveerd om voldoende te drinken en halverwege de middag gaat het drinken ook echt goed en de misselijkheid is weg. ’s Avonds lukt het me ook om een beetje te eten en de dag erna voel ik me weer redelijk de oude. De KNO belt voor verder overleg, komende donderdag moet ik weer naar de KNO voor een nieuwe gehoortest, is deze niet verbeterd of verslechterd dan gaan ze beginnen met een alternatieve behandeling, een behandeling van weken tot maanden. Ze gaan dan met regelmaat prednison achter mijn trommelvlies brengen en zo de boze monsters aan te pakken. In de hoop dat de klachten gaan afnemen of zelfs weg gaan.

Ja, ik verlang naar de drie R’s!!!
Rust, reinheid en regelmaat; weer lekker hobby-en, weer tijd en energie om dingen in huis te doen, weer tijd en energie om lekker te koken… Ik verlang naar tijd en energie…

En dan lees ik het bericht over Samantha, een jonge meid, nog zo jong en dan ben je er niet meer… wat zit ik hier dan weer heerlijk te zagen over mijn sores, ze heeft gelijk, geniet van het leven en maak je dromen waar!!!

Lieve lezers, zo wil ik dan ook graag eindigen, geniet van het leven en maak je dromen waar!

Reacties

  • NckiieNckiie Gebruiker
    Jeetje Marleen, wat een narigheid heb je meegemaakt afgelopen week! Ik word ook ziek van de prednison, dus snap helemaal hoe je je voelde! En je mag best even klagen hoor, tis niet niks allemaal:)

    Als we verder maar zoveel mogelijk genieten van de mooie momenten:D

    hopelijk nemen de klachten snel af en is de gehoortest goed!
  • DaantjeDaantje Gebruiker
    Ach wat naar. Oorpijn is zo naar. Ik heb ook lang lopen tobben met mijn oor. Hopelijk voel je je snel weer beter.
  • Marleen1984Marleen1984 Schrijver
    @Daantje, oorproblemen zijn echt niet leuk en blijkbaar moeilijk te achterhalen waar het vandaan komt :-(

    Gelukkig gaat het inmiddels weer een heel stuk beter, mijn gehoor is nog niet helemaal terug, maar er zit vooruitgang in gelukkig!

    Is het met jouw oor weer helemaal goed gekomen?
  • DaantjeDaantje Gebruiker
    #4 edited augustus 2018
    Ik heb een hele tijd een oorontsteking gehad, eerst veroorzaakt door een bacterie waar ik naast allerlei oordruppels een antibiotica gaasje voor in mijn oor gehad heb, daarna nog een schimmel.

    Daarna bleef ik oorpijn houden maar zag het er goed uit en bleek ik te kaakklemmen waardoor ik een overbelaste kaakspier had wat weer gekoppeld zat aan een zenuw bij je oor. Daar heb ik drie kwart jaar fysiotherapie voor gehad.

    De ontsteking is uiteindelijk na meer dan een half jaar genezen en het klemmen doe ik alleen nog bij veel stress of drukte.

    Ik hoop dat je gehoor weer helemaal hersteld.
  • Marleen1984Marleen1984 Schrijver
    Jeetje @Daantje, wat een gedokter dan toch! Denk je dat het je oor is, is dat het, maar ook nog iets heel anders erbij...

    Gelukkig ben je er nu bijna volledig er vanaf!!
Log in of Registreer om te reageren.