Carpoolen Heerlen naar Ciro Horn
04-09-2026 om 11:55 uur GeslotenIk ben van plan longrevalidatie te gaan doen bij Ciro Horn. Helaas heb ik momenteel een vervoersprobleem vanwege mijn katten- en parfumallergie: geen geschikt vervoer.
Nu vraag ik me af of er iemand in mijn omgeving ook naar Ciro reist en we mogelijk samen kunnen reizen.
Wat heftig, die tijd op de IC. Dat zal flink impact hebben gehad. Maar fijn te lezen dat je vooruit bent blijven kijken. Dat brengt je m.i. ook altijd het verst in je herstel.
Verder sluit ik me volledig aan bij jou woorden; mooi en duidelijk geschreven.
Volledig mee eens; met het standpunt van Omnibuzz, voor alle duidelijkheid. In je eigen huis kun je eisen wat je wilt, maar je kunt daarbuiten onmogelijk verwachten dat iedereen rekening met je houdt. Want zo moeilijk is het: jij wilt parfumvrije verzorgingsmiddelen, de volgende wordt rustig van de geur van lavendel, dus die wil dat de chauffeur lavendeldeo draagt. De volgende heeft smetvrees en wil dat de chauffeur desinfectiegel gebruikt die je altijd ruikt. De volgende voelt zich pas thuis als in de auto een autoparfum hangt. Dus ja; zoveel mensen zoveel wensen en je kunt echt niet verwachten dat een chauffeur en andere passagiers daar rekening mee houden. Daarbij denk ik dat je opstelling ook nogal wat doet. Het valt me op dat je steeds uitgaat van het negatieve, veeleisend bent in je wensenlijstjes, de verantwoordelijkheid volledig bij anderen legt en blijft hangen in 'zo moet het gebeuren'. Dat het zo niet gaat gebeuren, blijkt uit elk topic weer. Dus ja; je kunt blijven steken in boosheid/ongenoegen en daardoor tot niets komen, maar je kunt kijken naar wat misschien wel uit te voeren is. Je maakt het jezelf in het leven volgens mij dan veel makkelijker. Dat gezegd hebbende hoop ik dat je een oplossing vindt en met revalidatie kan starten. Werken aan omgaan met ziekte, opbouw conditie e.d. zijn dingen die m.i. je leven kunnen veranderen, als je ervoor open staat. En dat gun ik je zeker!
Goed gezegd en m.i. als je op hete dagen elke dag heen en weer kunt om in de airco te kunnen zitten zal t voor revalideren ook wel goedkomen. Ook al was het dan weer schande dat er geen bedden staan waar bezoekers even kunnen liggen. Wie dat verzorgt en telkens moet verschonen en ontsmetten wordt niet over nagedacht. En hoe veel bedden? Een slaapzaal? Koffie erbij? Iets te eten? Tv? Je kan ook zeuren om te zeuren. Anita ik raad je echt aan om een spaarpot te maken. Dan kun je een mobiele airco kopen, een 45 km auto'tje of overdekte scoot. Die heb je al vanaf zo'n 7000 euro. En anders tijdelijk huren. En je geeft aan dat je er helemaal alleen voorstaat. Ik ken zelf niemand die zelfs niet 1 vriend of vriendin heeft. Als je wat positiever wordt zou t kunnen dat je ergens vrienden maakt. Ga bij een club bijvoorbeeld binnen je mogelijkheden. Schilder cursus in t buurthuis of haken what ever... het kan echt allemaal goedkomen...
Dank je wel. Heel lief 🌻
Beste Vlinderstrik,
Het is me duidelijk, dat het jou ontbreekt aan kennis over parfumallergie en astma. Ik word daar hartstikke benauwd van, stik dus, en vind het terecht dat ik niet vermoord wil worden.
Je gaat wel ver om het moord te noemen! Je snapt het echt niet. Je kunt niet de hele maatschappij naar je hand zetten. Daar ligt het probleem. Wij zijn ziek en moeten ons aanpassen en kunnen niet overal meer aan meedoen. Het is zoals het is! Zoek oplossingen in plaats van anderen verwijten maken en zelfs moord noemen!
Ik volg een tijdje de reactie van en op Anita. Alle maar dan ook alle suggesties, adviezen, tips worden aan de kant geschoven, wordt m.i. niet opgepikt, wordt niets meegedaan. Wat de reden daarvoor ook is. De toon in de discussie, van en naar Anita, wordt harder en scherper, ook die van mij.
Niet iets wat we op dit mooie forum zouden moeten willen.
Het is Anita haar leven, haar denkbeelden, haar boosheid, frustraties, het idee hebben niet gehoord, gezien te worden, haar eenzaamheid en vooral verdriet.
Alle goede bedoelingen ten spijt van de reageerders, wij kunnen haar niet helpen.
Hoop echt dat in het longrevalidatie traject ook hele goede psychologische begeleiding zit.
In Anita haar laatste reactie spreekt ze van moord. Hoe afschuwelijk is dat niet en m.i. een schreeuw naar hulp.
Soms, heel soms is het beter om iemand, voor eigen bestwil, te beschermen.
Niet meer reageren op Anita of liever nog dit item sluiten kan een begin zijn.
Reageren op mijn reactie het liefst via mail.
Beste Anita, ik hoop echt dat je op korte termijn dat krijgt wat je zoekt, in welke vorm dan ook. Dat je verder kunt met het leven zoals je dat graag zou willen zien.
Groetjes KOKKO.
Kokoo, goed geschreven. Ik volg deze topic ook. Jammer dat het is verzand in een zinloze discussie. Ik hoop oprecht dat Anita passend vervoer kan regelen van en naar Ciro Horn.
Laten we eens wat positiever en vriendelijker op elkaar reageren!
Fijne zondag allemaal.
Beste Anita,
Ik weet niet of ik dit op dit forum mag zeggen, maar om eerlijk te zijn, heb ik je vaak verdacht van trollen. Maar omdat ik me realiseer dat ziekte geen makkelijk iets is, ben ik m.i. toch altijd respectvol blijven antwoorden en heb je oplossingen aan de hand gedaan. Al heb ik je daarbij een spiegel voorgehouden, dat is met de beste bedoelingen geweest. Het komt op mij (terecht of niet) over alsof ik daarbij een gevoelig punt heb geraakt want je trekt direct een totaal niet kloppende conclusie. Ik heb o.a. astma, eczeem, allergie en anafylaxie. Werk ook nog eens in de zorg; dus met mijn kennis van voorgenoemde mankeert volgens mij niet zoveel. Ik weet als geen ander welke gevolgen parfum, geuren en allergenen hebben op astma. Zowel uit de theorie als praktijk (in mijn geval zware astma-aanvallen, anafylatische reacties, huidreacties e.d.) Ik vind alleen dat je niet dramatisch moet doen. Niemand is er op uit jou te vermoorden. Ik heb een epipen voor alle duidelijkheid; om te zorgen dat ik hopelijk deze nog op tijd kan zetten en 112 bellen zodat ik niet overlijd aan mijn allergische reacties. Dat ik dood kan gaan aan allergische reacties, is iets waar ik elke dag mee leef, maar me weinig bezig houdt. Gewoon omdat ik het leven daarvoor te leuk vind en me mijn levensvreugde niet laat afnemen door ziekte en al helemaal niet anderen onterecht van moord wil/ga beschuldigen. Het zou je sieren als jij dat ook niet doet. Anders moet je misschien net als ik elk jaar doe, op de sterfdag eens een kaartje sturen aan mensen die ik ken en wiens kind vermoord is... Misschien ga je je dan realiseren wat voor kwetsende en ronduit idiote vergelijking je maakt...
@Kokoo en @Ember: ik had bovenstaande reactie al geplaatst omdat ik reageerde op het bericht van Anita dat aan mij gericht was. Ik las pas net (dus daarna) jullie reacties. Puur ter info waarom mijn reactie er dus nog staat, na jullie berichten.