Baby met astma, waar letten jullie op?

Goedemiddag,
Ik ben Lilian, 30jaar en samen met mijn man hebben we 2 kinderen. De oudste is 4.5 en de jongste, Luuk, is nu 11maanden.
Luuk is vorige week voor de tweede keer opgenomen in het ziekenhuis met een astma aanval. De eerste keer was begin Juli, toen zijn we naar huis gegaan met alleen salbutamol (afbouwen en daarna voor zo nodig) en bleven onder controle bij de kinderarts en de kinderlongverpleegkundige.
We kregen tips waar op te letten of hij benauwd is. Oa het kuiltje bij de hals. Omdat we voor de opname niks aan hem gemerkt hadden, behalve wat verkouden, goed op gelet en hij had vaak het intrekken van het kuiltje in de hals, dus gaven we vaak salbutamol. Ook piepte hij af en toe wat bij uitademen en dan gaven we ook salbutamol. Volgens kinderlongverpleegkundige waren die 2 afzonderlijk geen goede graadmeter. Zolang hij vrolijk was en speelde was er niks aan de hand.
Zo zijn we dus weer verder gegaan en al snel had ik alweer, je kan me wat, hij is wel benauwd. Regelmatig wilde hij niet slapen of werd hij snachts huilend wakker en kon niet meer slapeb. Je zag verder helemaal niks aan hem, was je met hem bezig was hij hardstikke vrolijk. Zodra hij geen afleiding meer had weer huilen en mekkeren. Gaf je hem salbutamol was het klaar.
Vorige week maandag ook met dit verhaal terug bij de kinderarts. (Het aftekenkaartje van de salbutamol laten zien hoe vaak hij nodig had.) Longen klonken toen helemaal goed. Niks geks te horen. Omdat hij toch vaak salbutamol nodig had wel 1x daags qvar er bij voor de winter. Hier waren ze toch wat terughoudend mee omdat hij nog zo jong is.

Maandag en dinsdag niks aan hem gemerkt, behalve dinsdag avond iets snotterig en piepen toen ik hem naar bed bracht. Maar hardstikke vrolijk en blij. Wel 2pufjes salbutamol gegeven. Woensdag ochtend had hij al intrekkingen bij de ribben, maar de salbutamol hielp goed. 3 uur later weer salbutamol gegeven toen ik hem wakker maakte en je merkte weinig aan hem. 2 uur later staan we bij school en begint hij te huilen met korte halen. Gelijk pufjes gegeven en het knapte weer op. Helaas toen na een uur alweer jengelen en flink intrekken. Toen besloten huisarts te bellen en moest gelijk komen. Ze was amper binnen en vroeg al welk ziekenhuis, zo benauwd was hij inmiddels. In het ziekenhuis vernevelen maar binnen een uur weer heel erg benauwd. De Kinderarts en verpleging zagen nu ook
Dat hij nog steeds veel lachte en speelde en dat voor Luuk dus echt geen indicatie is of hij benauwd wordt. Ondanks dat zijn saturatie goed was kreeg hij daarom toch prednison.
De rest van de dag en de nacht elke 2 a 3 uur verneveld, daarna weer over op de pufjes. We zijn dit keer 2 nachten gebleven en hij is nu ook weer goed opgeknapt en de salbutamol is bijna weer helemaal afgebouwd en krijgt nu 2x daags qvar.

Nu hopen we natuurlijk dat de qvar heel goed zijn werk gaat doen, maar hebben we nou toch iets gemist? Wat kunnen we nog meer doen om dit te voorkomen? (Nou heb ik niet de illusie dat dit de laatste keer is geweest in zijn leven, maar 2x binnen een half jaar willen we toch geen gewoonte van maken)

Alvast bedankt,
Lilian

Reacties

  • saszsasz Gebruiker
    Hoi Lilian.

    Wat een vervelende situatie.

    Wij hebben hier met mijn dochter het zelfde meegemaakt. Afgelopen jaar maart 11 dagen ziekenhuis en april 10 dagen ziekenhuis.

    Wij letten hier ook op de intrekkingen bij de bostkas en hals. Ook de neusvleugeltjes kan je in de gaten houden, deze gaan ‘vleugelen’ wanneer ze benauwd zijn.

    Ook hebben wij een saturatie metertje gekocht voor kinderen. Zal nooit helemaal betrouwbaar zijn. Maar heel veel afwijking geeft ie niet. ( bij haar ziekenhuis opname had ze beide keren een saturatie tussen de 71 en 80)

    Onze huisarts weet ook van de situatie van tessa, en zegt altijd als je twijfels hebt gelijk bellen, Dan luisteren we even haar longen en observeren we haar even.

    En als ze ziek is komt hij elkedag tijdens zijn visite even langs om polshoogte te nemen en longen te luisteren.

    Dus ik zou zeggen, gewoon alle symptomen in de gaten houden, en als je t noet vertrouwd naar de huisarts gaan.
    Beter 10 keer voor niks dat 1 keer te laat toch?

    Heel veel succes!!
  • Mamv2Mamv2 Gebruiker
    Je verhaal is wel heel herkenbaar. Mijn zoon is inmiddels 9, maar daar zijn we ook al mee bezig vanaf baby af aan. Wij zaten met hetzelfde probleem, hij oogde ook altijd vrolijk. Wij hebben veel gefilmd als we het zagen en duidelijk hoorden. Verder heb ik ook geen tips voor je, behalve blijven bellen als jij denkt dat het fout gaat. Dat is naar mijn idee het enige wat je kan doen. Sterkte!
Log in of Registreer om te reageren.