Vragen over COPD - Beantwoord -
20-01-2026 om 21:52 uurHoi allemaal,
Zoals jullie kunnen zien ben ik nieuw op dit forum. Ongeveer een jaar geleden kreeg ik na zware inspanning last van benauwdheid en het gevoel dat ik naar adem moest “happen”. Enkele weken later merkte ik dat dit gevoel ook bij steeds meer normale dagelijkse handelingen optrad: ik had het idee dat ik steeds meer inspanning moest leveren om te ademen.
Ik ben hiermee direct naar de huisarts gegaan. Die verwees mij voor een spirometrietest; de uitslag daarvan was volledig in orde. In de maanden daarna namen mijn klachten echter toe. Ik kreeg niet alleen last na inspanning, maar ook een drukkend gevoel op mijn longen en in het bovenste gedeelte van mijn luchtwegen.
Opnieuw ben ik naar de huisarts gegaan en na aandringen ben ik doorverwezen naar een longarts. Daar heb ik opnieuw een spirometrietest gehad en enkele weken later ook een provocatietest. Ook hier kwamen geen afwijkingen uit. Ondanks dit alles werden mijn klachten langzaam erger.
Vanwege mijn leeftijd (40 jaar) en het feit dat ik ongeveer 25 jaar intensief heb gerookt, werd door zowel de huisarts als de longarts aangegeven dat COPD zeer onwaarschijnlijk is. Toch voelde dit voor mij niet kloppend, mede omdat ik normaal gesproken zelden bij de huisarts kom. Ik heb daarom doorgevraagd naar andere mogelijkheden.
De longarts stelde daarop een fietstest voor. De uitslag hiervan was niet goed: mijn conditie bleek zwaar onder de maat en er waren aanwijzingen voor een luchtwegvernauwing. Dit kwam behoorlijk hard aan. Ik ben hierna direct aan de slag gegaan met mezelf: meer bewegen, gezonder eten en uiteraard volledig gestopt met roken (dit had ik overigens al gedaan voordat de klachten echt ernstig werden). Daarnaast heb ik een inhalator gekregen die ik twee keer per dag gebruik.
Vorige maand heb ik opnieuw met de longarts gesproken en aangegeven dat ik graag elke zes maanden gecontroleerd wil worden om te zien of mijn situatie achteruitgaat. Wat mij nu echter steeds meer begint te raken, is dat de pijn en benauwdheid mijn mobiliteit beperken. Ik voel het vaak al na enkele meters lopen. Ik kan het nog wel verdragen, maar zowel lichamelijk als mentaal begint dit zijn tol te eisen.
Het is ook moeilijk voor mijn omgeving om te begrijpen wat ik voel en doormaak. De onzekerheid speelt daarbij een grote rol: wat betekent dit voor de toekomst? En wat is uiteindelijk de diagnose? Voor mijn gevoel is het duidelijk dat er iets mis is met mijn luchtwegen of longen, zeker als ik mijn klachten naast elkaar leg.
Mijn vraag is dan ook: hoe nu verder?
Hoe zorg ik ervoor dat er een duidelijker beeld komt van wat er aan de hand is? Is dit het eindstation qua onderzoeken, of zijn er nog andere stappen mogelijk? Het frustreert mij dat ik steeds beter voor mezelf zorg, maar het gevoel heb dat mijn klachten niet verbeteren.
Ik ben erg benieuwd naar jullie ervaringen, adviezen of tips.
Alvast bedankt voor het meedenken.
Naar dat je je zo voelt en niet weet wat er aan de hand is
Misschien kan een fysiotherapeut je helpen? Die kan kijken naar je ademhaling en je tips geven voor beweging. En juist ook de combinatie daarvan: de ademhaling tijdens de beweging.
Denk dat je daar zeker bij gebaat bent, want het lijkt met name op dat vlak “mis” te gaan.
Als de testen goed zijn hoef je je niet a la minute zorgen te maken over je toekomst. Maar spreek daarover met je arts als t je belast, want daar word je ook niet beter van!
Sterkte!
Hoi Picasso
Ik begrijp 1 stukje uit uw verhaal niet. Er staat dat het gezien uw leeftijd en na 25 jaar roken ONwaarschijnlijk is volgens uw huisarts en longarts dat u COPD heeft. Moet hier niet staan ‘waarschijnlijk’ ? Verder helemaal eens met @Edelweiss. Veel sporten, eerst bij een fysiotherapeut zodat u de klappen van de zweep leert kennen en dan zelf aan de slag.
Hoi allen,
Bedankt voor de snelle reacties, dat waardeer ik zeer. Zowel de huisarts als longarts gaven aan dat ongeacht het lange roken COPD op mijn leeftijd zeer onwaarschijnlijk is. Maar ik voel aan alles in mijn lichaam dat dit totaal niet goed is. Zeer korte inspanning voel ik door mijn hele lijf, ook heb ik heb gevoel dat mijn longen door mijn lijf drukken.
Daarnaast heb ik het gevoel omdat ik een juiste FEV1 blaas daarmee alles wat daar meer te maken heeft, wel een beetje van de tafel afgeveegd wordt. Is dit correct?
De longarts heeft echter na de inspanningstest aangegeven dat er wel een indicatie van luchtwegvernauwing is, maar dit blijft voor mij een vaag begrip. Hier werd gesproken over het te lang vasthouden van zuurstof bij het uitademen.
Hoi
Je hebt duidelijk klachten van benauwdheid, met name bij inspanning. Wat daar nu de oorzaak van is lijkt niet helemaal duidelijk. Er worden onderzoeken ingezet naar astma en COPD. Dit blijkt het niet te zijn, waarna er een fietstest wordt gedaan, waar vooral een verminderde conditie wordt beschreven. Je bent zelf al gestopt met roken, complimenten daarvoor! En verder heb je je voorgenomen meer te gaan sporten en gezonder te eten. Dit kan zeker een grote verbetering van de klachten geven. De fietstest die is gedaan, wordt verricht om te kijken wat de oorzaak is van de kortademigheid, maar ook om ernstige aandoeningen uit te sluiten. Er wordt heel veel gemeten tijdens de fietstest. Saturatie, hartslag, ECG, bloeddruk o.a. Als dat allemaal goed is tijdens inspanning is er weinig kans dat er een aandoening overblijft die de levensverwachting zal beperken. Je zit ook met de onzekerheid van wat er aan de hand is, en of er nog meer onderzoeken nodig zijn. Ik weet niet of dit voor jou van toepassing is, maar misschien ook voor anderen mochten ze dit lezen. De meest voorkomende oorzaak voor kortademigheid bij inspanning is overgewicht in combinatie met gebrek aan conditie. Opbouwen van de conditie is lastig, want je overbelast je spieren en gewrichten vaak al snel. Het beste is om dit te doen met een fysiotherapeut. Het is zeker een goed idee om je zorgen nog een keer te bespreken met je longarts. Het hoeft niet altijd te leiden naar meer onderzoeken, maar meer uitleg kan ook geruststelling geven.
Met vriendelijke groet, Serge van Wolferen, longarts