Longaanval gevolg, atriumfibrilleren gevolg, paniekaanval HULP
10-02-2026 om 08:38 uurgoede morgen,
Ik ben Ineke 80 jaar en vanaf geboorte bronchitis. In loop van de jaren steeds andere naam maar de impact verandert niet maar groeit mee. Vanaf ongeveer 1990 werd voorzichtig prednison gegeven.ik zat daar dus ook bij en eindelijk hielp iets. Gevolg na 30 jaar bijnierschors insufficiëntie maar ik leef nog steeds. Vorig jaar ernstige longaanval gehad met atriumfibrilleren en ook nog nieuwe bijkomende bacteriële infectie. Hier heb ik voor eerst paniekaanvallen gekregen en omdat niemand wist waar dat vandaan kwam, psycholoog zag op zijn terrein ook geen aanleiding. Via huisarts oxasepam geprobeerd en dat hielp. Met uitdrukkelijke vermelding VERSLAVING. En dat ook wel het laatste wat je erbij wil hebben
2weken geleden in zeer korte tijd weer longaanval gekregen. Nu meteen ernstig atriumfibrilleren. Hartslag rond 150. De communicatie verliep slecht en ik wilde naar huis vanwege besmette kamers op afdeling. De hartslag wil maar niet normaliseren en ik kan er niet mee omgaan. Je raakt totaal uitgeput want ik slaap niet echt terwijl dat juist mijn sterkste punt was. Na veel omwegen gister enig uitleg gekregen en sta op wachtlijst voor cardio conversie op 24 febr.
Maar nu heb ik vanmorgen weer een enorme paniekaanval gehad. (Door de hoge hartslag slaap je eigenlijk heel slecht tot niet) Deze begint altijd op het moment van wakker worden en is enorm heftig. Gelukkig had ik nog een tabletje10 oxasepam zodat ik na halfuur weer enigszins normaal denken kon en nu ook bij lullie mijn hulpvraag durf in te dienen.
Hopelijk kan iemand mij hiermee ondersteunen zodat mijn man en ik nog wat mooie jaren samen hebben.
Ineke
Beste Ineke,
Herkenbaar - bronchitis vanaf je geboorte en dat krijgt dan steeds een andere naam.
En dan na alles wat je al hebt doorstaan, de laatste tijd ook nog die paniekaanvallen. Wat moet dat moeilijk voor je zijn! Heel jammer dat de psycholoog die je had, jou niet heeft kunnen helpen. Dat is denk ik toch de hoek waar je voor professionele hulp het beste terechtkunt, maar helaas is niet iedere psycholoog thuis in deze problematiek en bovendien is de persoonlijke klik altijd belangrijk.
Zelf heb ik het afgelopen halfjaar met grote regelmaat last (gehad) van angstaanvallen. Ik weet niet hoe het is met jouw kennis van het Duits, maar ik heb veel aan het boekje "Liebe Angst, halt doch mal die Klappe" van Klara Hanstein. Zij is psycholoog en heeft zelf lange tijd geleden onder paniek- en angstaanvallen. Kortgeleden is er een tweede boek van haar verschenen met de titel "Hey Panik, komm mal wieder runter!" Allebei de boeken zijn gewoon in Nederland te bestellen en ook als e-book verkrijgbaar. Als het je wat lijkt, moet je maar eens zoeken op internet.
Ik hoop voor je dat er hier op het Longforum veel tips komen te staan waar je iets aan hebt, en wens je heel veel sterkte!
Beste Ineke, wat naar dat je door zo'n lastige periode gaat. Fijn dat je je verhaal hebt durven delen, hopelijk zijn er mensen die je steun en herkenning kunnen bieden zoals ook Yvonne al heeft gedaan.
Wel wil ik graag benadrukken dat het heel belangrijk is om, bij acute situaties, altijd contact op te nemen met huisarts/longarts. Zodat direct kan worden gekeken en gehandeld als dat nodig is.
Sterkte, met vriendelijke groet,
Sanne (community coördinator)